Сәулет өнерінің тарихы өте терең. Ежелгі тас дәуірінің соңында-ақ сәулет туындыларының алғашқы қадамдары байқала бастаған. Үңгір қабырғаларында алғашқы қауым адамдарының саусақтарымен жүргізілген ирек жолақтар пайда болды. Ал адамның ең алғашқы «өнер туындысы» саусақтарын кең жайып, оны бояумен айналдыра жүргізіп, шеңбермен қоршаған қолдардың таңбалары еді. Бұл қолдың кездейсоқ қозғалысы емес, саналы әрекеті сияқты. Кейін ғимарат қабырғаларында жануарлардың, аң бетперделерін киген аңшылардың, дөңгелек мүсіндердің алғашқы бейнелері көрініс тапқан. Бұл кезеңнің мәдениет ескерткіштері Испаниядан табылды (Санта Изабель үңгірі).
Сәулет өнерінің дамуына адамдардың тұрмыс-тіршілігі, қоғамдық-әлеуметтік құрылымы, әдет-ғұрыптары ықпал етті. Бұрын адамдар бір ғана баспанада қауымдасып тұрса, бірте-бірте отбасылық баспаналар пайда болды. Сол сияқты адамды жерлеу рәсімдеріндегі өзгерістер де сәулет өнерінің дамуына елеулі әсерін тигізді. Мысалы, неолит дәуірінде Солтүстік Қара теңіз жағалауында атақты адамдардың моласының басына алғашқы қорғандар – дөңгелек және трапеция пішінді жер төбешіктер тұрғызылған.
Неолит дәуірінде тотемизм – белгілі бір хайуанат түріне мінажат ету пайда болды. Соған байланысты бейнелеу өнерінде жаңа белгілер: символдар, абстракциялар, стильдеу дами бастады. Кеңінен тараған петроглифтерге жартастағы кескіндер мен тастағы ойма суреттер жатқызылады.
Қола дәуірінде қола құралдарды пайдаланудың нәтижесінде құрылыс мәдениеті дамыды. Құрылыс үшін ағашты өңдеп, тасты қашаған. Көшпенді тайпаларда құрастырмалы-жималы тұрақжайдың әмбебап конструктивтік түрлері мен тұрақтарды жоспарлаудың орталықтандырылған жүйесі болды.
Темір дәуірінде б.з.д. ІХ–VІІ ғасырларда көшпенді тұрақ-жайлардың алуан түрі – құрастырмалы киіз үйлер, мата және былғары палаткалар пайда болды. Темір дәуіріне Еуропада, Азияда белгілі сәулет мәдениеті қалыптаса бастады. Ежелгі Грекия құрылысында металл алғаш рет қалау бөлшектері ретінде қолданылды.
Мысыр мәдениетінің ежелгі патшалық кезеңінде пирамидалар мен ескерткіштер салына бастады. Кейінірек бағаналарда, төбелерде (аспан) сәулет, мүсін өнері мен кескіндеменің үйлесімі, қабырғаларда иероглифтік мәтіндер ерекше айқын көрінді.
Қосөзен мәдениеті деген атпен белгілі кезеңде Шумер, Вавилон, Ассирия және т.б. сәулет мұралары дами түсті. Одан берідегі ежелгі Үнді, Қытай мәдениетіне тән ғимараттардың да өзіндік ерекшеліктері мол.
Ал антикалық сәулет – адамзат өркениетінің жаңа дәуірі. Грек, Рим стилінің айқындалған уақыты да осы кез. Бұл кезеңде салтанатты сарайлар, мәдениет орындары бой көтерді. Италияда реалистік тенденцияның дамуы Ренессанс сәулетінің гүлденуіне жол ашты. Одан кейінгі сәулет өнерінің дамуы да орасан зор тарих болып есептеледі.
Қорыта айтқанда, сәулет өнер ретінде қоғамға, оның арман- мұраттары мен мақсаттарына, экономика мен техниканың даму деңгейіне тәуелді. Десе де, сәулетшілік бүкіл қарама-қайшылық, жеңістерімен әлем тарихының куәгері болып саналады.
(Р. Бирюковадан)